ภาพเล่าเรื่องห้องยา “ยาเปลี่ยนวิธีกิน"

ถ้าเรายังเป็นหนุ่มเป็นสาว การกินยาสักวันละสิบเม็ดคงยังไม่เป็นเรื่องยากแต่เมื่อเราอายุมากขึ้น สายตาที่เริ่มฝ้าฟาง นิ้วมือที่ล้าอ่อนแรง ความจำที่หลงลืมงาย คงเป็นอุปสรรคที่สำคัญในการกินยา แต่ในบางครั้งความจำของผู้สูงอายุก็ดีเกินกว่าที่จะเปลี่ยนง่ายๆ พบว่าผู้สูงอายุหลายคนที่อ่านหนังสือไม่ได้จะกินยาตามความจำเดิมหรือความรู้สึกเก่าซึ่งเป็นเรื่องที่อันตรายมาก

                 

ถ้าครั้งก่อนเคยกินยาเท่าไหรก็จะกินยาเท่านั้นตลอด แม้ว่าในปัจจุบันคุณหมอจะเพิ่มหรือลดจำนวนยาให้เหมาะกับภาวะโรคในขณะนั้น นั่นทำให้ผลการรักษายังคงไม่เป็นไปตามเป้าหมาย หลายครั้งที่หมอลดยาลงแล้วแต่ผู้ป่วยยังกินยาเท่าเดิมก็จะทำให้ยาไม่พอนัด ส่งผลให้ขาดยาไปช่วงหนึ่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความจำของผู้สูงอายุก็มีผลต่อการกินยา เพราะอาจไม่แน่ใจว่ากินยาแล้วหรือยัง การลืมกินยาก็มีผลถึงการรักษา ส่วนการกินยาซ้ำก็มีผลต่อการเกิดอาการข้างเคียงของยา ดังนั้นควรมีวิธีช่วยเตือนความจำให้ผู้สูงอายุในการกินยาอย่างต่อเนื่อง